ایران

کشور واتیکان با دو کیلومتر طول و هزار نفر شهروند- کوچکترین کشور مستقل جهان - در سال ۱۹۲۹ طبق عهدنامه لاترن (Lateran Treat) تأسیس شد. کشور واتیکان تقریبا در مرکز شهر رم واقع شده است. این شهر مانند ارگ و یا قلعه توسط دیوارهای مربوط به قرون وسطایی احاطه شده است و ۶ دروازه دارد.

قرون وسطا در این کشور یادآور حوادث تلخی از تفتیش عقاید و محاکمه و کشتن دارد.

محاکمه گالیله و سوزاندن جرنوبرنادو نمونه‌هایی از این رویدادهای سیاه است که بار سنگین آن را برای همیشه واتیکان بردوش دارد. اما با ظهور دوره نوگرایی، هنر در همه زمینه بویژه در نقاشی و ترسیم، شکوفایی یافت. تعدادی از معروفترین هنرمندان و معماران دوره رنسانس ایتالیا برای ساختن بناهای واتیکان توسط پاپ به کار گماشته شده بودند.

کتابخانه واتیکان و بخش‌های متنوع موزه آن حاوی اطلاعات تاریخی است که به لحاظ علمی و فرهنگی بسیار ارزشمند است. در سال 1984 سازمان جهانی یونسکو، تمام شهر واتیکان را در فهرست مناطق تاریخی خود ثبت کرد و تنها نمونه‌ای است که در آن کل یک کشور به‌عنوان اثری تاریخی ثبت می‌شود.

پتروس مقدس اولین پاپ کلیسای کاتولیک که کلید پاپی

را از حضرت مسیح دریافت می کند

 

لوگوی واتیکان که از 2 کلید (الهام گرفته شده از تصویر بالا)

 و تاج پاپی تشکیل شده است

سرباز سوئیسی که هنوز لباس فرم می پوشند و در ورودی کلیسای سن پیتر

کشیک می دهند. گفته شود طراح لباس آنها میکلانژ بوده است

 

 موزه واتیکان:

سر در موزه واتیکان

 

ادامه مطلب را اينجا بخوانيد

صبح بعد از صرف صبحانه به سمت رم حرکت کردیم. حدود 3 ساعت در راه بودیم. از آنجا که خرید برای مسافران مهم بود. در یکی از مراکز خرید نزدیک رم توقف کردیم. بعد به رم رفتیم و گشت نیم روزی مان را شروع کردیم.

بازدید از کلوسئوم شروع شد، خرابه های رم باستان را هم دیدیم، برج یادبود تراژان، میدان ونیز و یادبود ویکتور امانوئل دوم، و در نهایت میدان تروی (Trevi Funtain).

 

 یادبود تراژان

 

صبح روز بعد موزه واتیکان آغاز برنامه بود. قدم به قدم موزه زیبا بود به ویژه نمازخانه سیستین. بعد از آن به سنت پیتر باسیلیکا رفتیم و در نهایت میدان سنت پیتر را دیدیم.

گشت های رم تمام شده بود. و من روی نقشه اماکن دیدنی را های لایت کردم تا مسافران خود به دیدن آنها بروند. خیابان Del Corso، پانتئون، میدان Navona، میدان Popolo، میدان اسپانیا و غیره.

   

روز آخر نیز صبح تا عصر برنامه خاصی نداشتیم. لذا مسیر مترو به ساحل و Ostia Antika  را به مسافران نشان دادم تا بتوانند از لحظاتشان کمال استفاده را داشته باشند. دسترسی بع این اماکن با اتوبوس و مترو خیلی به صرفه و راحت بود. برای نمونه می توان متروی شمالی-جنوبی رم را سوار شد در ایستگاه Promide خط عوض کرد و به سمت لیدو رفت. Ostia Antika  شهر باستانی و 4 ایستگاه آخر رو به ساحل بود.

 

بلافاصله از فلورانس به مجموعه پیزا رفتیم. حدود 1 ساعت و نیم در راه بودیم. باران نم نم می بارید. بیرون از حصار مجموعه دست فروش ها بازار پر رونقی داشتند. با شدت گرفتن باران چتر فروش ها هر چتری را از 2 تا 10 یورو می فروختند.

برج کج با 55 متر ارتفاع و 16 متر عرض در واقع برج ناقوس کلیسا بوده. این برج در عرض 200 سال ساخته شد و 5 متر انحراف دارد. (برج میلاد دست آوردی است که در مدت کوتاه تر ساخته شده و انحراف هم ندارد!!!!) کلیسای جامع دل موندو و تعمیدگاه هم در کنار این برج به زیبایی پیزا می افزاید. باران شدید باعث شد که مسافران زودتر از موعد مقرر سوار اتوبوس شوند.

 

کلیسای جامع دل موندو

 

اما در ادامه سفر به سمت فلورانس رفتیم. در این  شهر رویایی کاش من هم مثل آرش آزاد بودم تا بجای کنترل مسافران و کمک به خرید برای آنان خیره به شهر زیبا می شدم. اما به هر حال شگف انگیز بود.

در کنار رود آرنو حرکت کردیم تا به پل Ponte Vecchio  رسیدیم هنوز هم مثل دوران قدیم مغازه های روی پل طلا فروش بودند. بعد از کنار موزه عبور کردیم و مجسمه ی هر آنکه مشهور بود مانند گالیله، داوینچی، میکل آنژ و ده ها نفر دیگر را دیدیم تا به میدانی پر از شاهکار رسیدیم. کپی مجسمه داوود، پلوتوتن، مجسمه هایی که روای داستان های ساوی ها و ورمیان بود و دیگر آثار نیک.

از آنجا به میدان Republica  قدم زدیم. اجناسی بود از یک یورو تا 1 میلیون یورو. از دستفروشی تا براند های معروف، دستفروش و مغازه دار و کبابی ایرانی هم در کم نبود.

در نهایت وقتی به کلیسای سانتا ماریا دلفیوره رسیدیم و توضیحات لازم را به مسافران دادم، احساس کردم که باید حداقل 2 ساعت وقت خرید در اختیار مسافران قرار دهم که خودم هم بتوانم از زیبا یی های شهر به خصوص این کلیسای رویایی لذت ببرم. گرچه صبح یکشنبه  بود وامکان بازدید از داخل کلیسا وجود نداشت ولی بازهم مناظر شهر زیبا بود.

پایان بخش بازدید فلورانس، میدان میکلانژ بود. از آن بالا تمام شهر و سقف های مسی رنگ و گنبد شاهکار سانتا ماریا دلفیوره روح افزا بود.

  

 

کلیسای سانتا ماریا دلفیوره

 

Golden Gate of Paradise

 

بعد اتمام نمایشگاه گشت نیمروزی ونیز را انجام دادیم.

ونیز

از میدان ترانچتو (Trancheto) با قایق های اتوبوسی (vaporeto) از گراند کانال عبور کردیم تا به میدان سان مارکو رسیدیم.

گراند کانال به شکل S برعکس است. طول آن 3 کیلومتر و عرض آن به 100 متر هم می رسد. در کنار این کانال کاخ های با شکوه بسیاری وجود دارد.

کلیسای سان مارکو  828 ، ساختمان دادگاه 814، کاخ دوج (دوک)، دادگاه و پل افسوس که دادگاه را به زندان منتهی می کند و بناهای زیبای دیگر، میدان سان مارکو  را بسیار جذاب کرده بود. کافه های دور میدان با موسیقی زنده نگاه را مجذوب خود می کرد. ( 5 نفری 5 استکان چای و 5 تکه پای سیب خوردیم شد 130 یورو)

کوچه پس کوچه های تنگ با گوندولا هایی که جای مرسدس و بی ام و را گرفته بودند ما را تا پل ریالتو برد. جایی که هر اشراف زاده ای قصری برای خود داشت و طبقه همکف این خانه های مجلل محل داد و ستد بود. بعد هم محله ای که خانه های مارکوپولو در آن قرار گرفته بود. نماد شهر ونیز شیر بالدار است.

قایق های اتوبوسی (Vaporeto) و کشتی های کروز

 

در کل سفر خوبی بود. یک تور 9 روزه به شهرهای ورونا، ونیز، فلورانس، پیزا، روم، اوستیا.

3 روز اول در چهل و چهارمین نمایشگاه سنگ ورونا بودیم.

 VERONA

ورونا شهری در شمال ایتالیا بین میلان و ونیز در منار رود آدیجه و جنوب دریاچه گاردا است. این شهر تا 89 قبل از میلاد متعلق به رومیان بود. در قرن پنجم این شهر دژ نظانی آلمان ها شد. قرن دوازدهم شهری آزاد و بعد تا 1797 شهری از ایالت ونیز شد. در این تاریخ ناپلئون آنجا را فتح کرد و در قرن نوزدهم به اشغال اتریشی ها درآمد و در نهایت در سال 1866 بخشی از امپراطوری ایتالیا شد. با توجه به قرارگیری این شهر در تنگه برنر( BERENNER) که ارتباط دهنده مرکز اروپا با ایتالیا است و امکانات ریلی و جاده ای، این شهر اهمیت خاصی در صنعت و تجارت دارد.

در این سه روز نمایشگاهی فرصت خوبی برای کنکاش شهر پیدا کنم. به ویژه وقتی متوجه شدم این شهر زادگاه ژولیت، شخصیت نمایشنامه شیکپیر، است.

مسیر جالبی برای گشت پیاده روی در بافت قدیم ورونا طراحی شده بود حرکت از Castel vecchio که در کنار رود با پلی با شکوه و دیواره ای که قسمت تاریخی ورونا را تا قسمت دیگری از رود که S مانند است در بر میگیرد و قلب ورونا بین دیوار و رود محصور میماند. این قلعه زیبا متعلق به 1354 است.

 

Castel vecchio

 

Ponte Vecchio

 

 

روبروی درب اصلی قلعه، خیابان رم قرار گرفته که  100 متر تا میدان ARENA فاصله دارد. آرنا فضای پوشیده از شن کف آمفی تئاترهای روم باستان است. این میدان علاوه بر ساختمان های قدیمی و زیبا یک آمفی تئاتر متعلق به قرن 1 میلادی دارد. همان آمفی تئاتری که فضای نبرد گلادیاتورها بود. ظرفیت آن 30 هزار نفر است و امروزه هم از آن برای برگزاری کنسرت و اپرا استفاده می شود.

 از کنار آرنا خیابان Via Mazzini  عبود می کند که خیابانی تنگ و پر از فروشگاه های مختلف است. انتهای خیابان سمت راست چند قدم که وارد خیابان Cappello  شویم خانه ژولیت مشاهده می شود. (پلاک 23)

خیابان Mazzini

 از انتهای خیابان Mazzini به سمت چپ به میدانی پر از دستفروش می رسیم. یک فرش فروش ایرانی هم در آنجا مغازه دارد. از آنجا به میدان دی سینیوری می رسیم و مجسمه دانته را می بینیم. تمام فضا با قلعه ها و کلیساهای با شکوه آکنده می شود.

  در نهایت بعد از عبود از جند کوچه تنگ دیگر به کلیسای سانتا آناستازیا (کامل شده در قرن 15) می رسیم. سبک معماری این کلیسا گوتیک است. البته تاریخ ساخت آن به قبل از ظهور این سبک می رسد.

 بعد از آن می توان به میدان آرنا رفت و در امتداد دیواره شهر حرکت کرد تا به خیابان شیکسپیر رسید. موزه زیبایی در این خیابان است و جالب تر از آن قبر ژولیت است که در زیرزمین موزه قرار گرفته.

 

به امید خدا امشب راهی ایتالیا می شم.

در این سفر از روم- فلورانس- ونیز - ویچنزا و ورونا بازدید می کنیم. البته مجموعه پیزا رو هم

می بینیم. فکر می کنم موزه واتیکان  روم و کلیسای سانتا ماریا دلفیوره ی فلورانس برام
جالبتر از بقیه سایت ها باشه.

امید وارم سفر پرباری بشه.

روز مهر و ماه مهر و جشن فرخ مهرگان

مهر بفزای ای نگار مهر چهر مهربان

۱۰ مهر روز مهر ایرانی خجسته باد

سلطنت با اقتدار شاپور دوم با سلطنت های بی روح و کم دوام جانشینانش باز رو به افول گروید. اردشیر دوم برادر شاپور  در سال 397 به مدت 4 سال بر تخت نشست. بعد از او شاپور سوم پسر شاپور دوم تا 388 حکومت کرد و تنها کاری که توانست انجام دهد نیمی از ارمنستان را به روم داد..

یزدگرد اول:

در سال 399 یزدگرد اول که خود را صلح جو می خواند پادشاه شد. در زمان وی روم اوضاع نابسامانی داشت و اگر یزدگرد تمایل به کشورگشایی داشت روم در مقابل او زانو می زد. اما صلح جویی وی به حدی بود که آرکادیوس امپراتور روم در وصیت نامه رسمی خود قیمومیت فرزند خردسال خود تئودوسیوس را به یزدگرد سپرد. یزدگرد هم از او مراقبت کرد و با عیسویان هم تسامح نسبی داشت. در آغاز حکوکت، وی به روئسای عیسویان با محبت رقتار کرد اما وقتی زیاده طلبی های و بی احترامی ایشان نسبت به آتشکده را دید به تنبیه آنان پرداخت. او به موبدان نیز تا جایی که دخالتی در امور دولتی نداشتند احترام می گذاشت. او 21 سال سلطنت کرد و در پایان عوام او را ضد مسیحیت و آتشگاه می دانستند. سال 420 به مرگ مرموزی درگذشت.

ادامه مطلب را اينجا بخوانيد